5 pijlers

De 5 pijlers voor meer veerkracht na de scheiding Wat is er nu eigenlijk nodig om als ouder precies dátgene te doen wat jou en jullie kinderen sterker maakt na de echtscheiding? Veerkracht na de scheiding rust op 5 pijlers.

Herstel van de moeilijke relatie

Na de echtscheiding kom je op een emotionele rollercoaster. De vele veranderingen financieel, praktisch en emotioneel. Vooral de effecten ervan op je kinderen, geven je zorgen. Je wil graag dat ze niet veel last ondervinden van de echtscheiding.

Rust bij jezelf is rust in je hoofd en hart. We gaan actief aan de slag met negatief denken en lastige emoties. Vaak nemen die ons over, laten we ze ons leven leiden. Dan staan we op automatische piloot.

Maak tijd om stil te staan bij jezelf. Waarin je ex-partner jou heeft gekwetst. Hoe dat verdriet heeft gebracht omdat je hoopte op een gelukkig gezin. Je kwaadheid omwille van de grote verschillen in mening nu. Je had gehoopt op een vlotte communicatie over de kinderen.

Je neemt afscheid. Rouwt om de mooie onbezorgde jeugd die je kinderen nu niet meer hebben. Je voelt misschien ook opluchting bij dat afscheid. Klaar voor iets nieuws. Maar de moeilijke band met de andere ouder houdt je tegen om te zijn wie je wil zijn.

Jij kan terug je leven in handen nemen. Door stil te staan bij je gevoelens. Je gaat ze niet onderdrukken of wegstoppen. Maar ze gaan ook niet groter worden en je overspoelen. Ze geven je waardevolle informatie over jouw pad als solo-ouder na de echtscheiding. Zonder de andere ouder.


Je kinderen steunen in wat ze nodig hebben

Je kinderen komen heel wat pijnlijke ervaringen tegen. De scheiding, het wonen in 2 huizen, het verdergaan met 2 aparte ouders, mama of papa niet meer graag mogen zien in het ene huis, de spanning tussen hun ouders tijdens het wisselmoment,…

Kinderen komen in een complex loyaliteitsconflict, wanneer ouders niet meer door één deur kunnen. Ze gaan dingen verzwijgen. Niet alles meer aan jou vertellen. Want ze zijn bang. Bang voor de afwijzing van de andere ouder. Die ze zo nodig hebben.

Stimuleer je kind om gevoelens te uiten. Om eigen gedachten te vormen. Zonder deze zelf in te vullen. Die neiging is nogal groot. Je kan je schuldig voelen en echt willen weten of je kind nu gelukkig is of niet.

Kinderen in een moeilijke echtscheiding tonen lastig gedrag: agressie, huilbuien, slaapmoeilijkheden, nachtmerries, schelden, schoolproblemen, buikpijn, tics… Zet niet enkel in op het veranderen van dit gedrag, maar ook naar wat er onder schuilgaat.

Dat moet niet enkel zijn door te praten met je kind. Praten kan nogal onveilig voelen voor kinderen. Doe een één op één activiteit met je kind. Vandaaruit komen de meeste waardevolle gesprekjes spontaan naar boven. Soms heeft dit tijd nodig, wanneer je kind zodanig gekwetst is, tegen je opgezet wordt of jou niet extra wil belasten.

Weet dat je de andere ouder niet nodig hebt, om je kind te leren omgaan met de uitdagingen die op zijn pad komen. Jij kan eigenlijk al heel wat. Als je durft stil te staan en samen met je kinderen te groeien.

Heb oog voor de diepgewortelde loyaliteit naar de andere ouder, maar ook naar jou toe. Je kinderen gaan plichtsbewust rekening houden met je en je niet alles vertellen. Dat wil zeggen dat jij rekening hebt te houden met wat er aan de binnenkant zou kunnen zitten van je kind. Wanneer je zoontje zegt dat hij meer bij jou wil wonen, is dat niet omdat het bij de andere ouder slecht is. Er spelen meerdere belangen mee.

Contact met de andere ouder afbouwen

 

Co-ouderschap volgens de wet van 1995 zegt dat beide ouders het recht hebben om ouder te blijven van hun kind na de echtscheiding. Co-ouderschap met overleg tussen ouders is een ideaalbeeld dat voor sommigen werkt. Co-ouderschap met overleg is echter niet altijd haalbaar.

Wanneer bemiddeling, onderhandeling en dialoog niet meer werken, zitten we in fase 2 of 3 van de conflictladder. Dan is het moeilijk om nog te bemiddelen. Onderzoek en ervaring wijzen uit dat bemiddeling het conflict nog sterker maakt wanneer één van beide ouders nog emotioneel te erg vasthangt aan de andere ouder die hij/zij nog ziet als ex-partner. Het triggert de pijn die door de breuk is ontstaan.

Niet iedereen gaat gezond om met pijn. Een conflictzoeker gaat met deze pijn omgaan door de ander te beschuldigen. Op die manier komt er steeds conflict in de relatie. Zo hoeft hij/zij de pijn niet te voelen.

Wanneer overleg niet meer werkt, stappen we over naar een breuk tussen jou en de andere ouder. We beperken het contact tot een minimum. Jij hebt al deze inzichten en kan deze gebruiken in het voordeel van je kinderen.


Omgaan met de afwijzing van je kind

Conflict na echtscheiding vraagt heel wat van je. Het gaat gepaard met geweld, fysiek en/of verbaal. Tussen jou en je ex. Tussen jou en de kinderen. Tussen de kinderen onderling. Tussen je kinderen en je ex.

Door hier bewust mee om te gaan, kom je uit de vicieuze cirkel van het conflict. Het is een antwoord op geweld, wanneer onderhandeling of dialoog niet meer lukken. 

  • De problemen met boze kinderen krijgen een extra moeilijke laag in een moeilijke echtscheiding:
  • Je kind zegt 'Ik haat je' of 'Ik wil bij de andere ouder gaan wonen'. Jij roept terug 'Ga dan maar!'
  • Je kind is elke week voor of na de wissel boos. Je herkent je lieve dochter niet meer.
  • De andere ouder beïnvloedt jullie kind en zegt onwaarheden over jou die je slecht doen lijken
  • De andere ouder beïnvloedt jullie kind en stookt het op tegen jou. Je kind gaat je werkelijk haten en wil niet meer bij jou zijn

Toen ik me wou verdiepen in geweldloos verzet, vroeg ik Willem Beckers of dat wel interessant was voor mij. Ik werk toch met conflict tussen ouders? An, conflict tussen ouders na echtscheiding gaat vaak samen met conflict tussen een ouder en kind. Sindsdien heeft het mij zoveel inzichten en positieve ervaringen met ouders en kinderen gegeven.

1. Conflict doet bij zelfs de liefste mens, een vies kantje verschijnen.
Heel normaal. Dat gebeurt met je brein. Agressie en driftbuien, die triggeren je oerbrein. Je kan niet meer helder denken. Je roept terug. Het moet stoppen! Dit is een heel natuurlijke reflex, maar niet goed als je leven niet echt in gevaar is. Je brein doet je dat wel geloven natuurlijk. Dus ook bij je kinderen. Ook bij jou. Maar jij hebt het in je om niet over te geven aan dit instinct.

2. Je kan je verzetten, zonder geweld
Jij engageert je om niet mee te gaan in de logica van je kind. Heel goed oefenen om zelf niet te escaleren. En als je toch escaleert, actie ondernemen om eerst je eigen emmertje te legen.
Jij engageert je dat er geen geweld in huis komt, ook al houd je kind er zich niet aan. Dit is stil, liefdevol en heel begrenzend verzet. Het mooie? Het werkt op lange termijn. (Je oerbrein gaat wel op korte termijn tegenpruttelen).

3. Het besef dat het een voortdurende strijd en volharding is
Je kind met onophoudelijke driftbuien. Haatwoorden. Weglopen. Dat stop je niet in 1-2-3. Dat vraagt maanden, soms jaren inzet. Maar het loont. Weet dat je boze kind zo ook al veel energie vraagt. Steek je energie in iets waardevollers. Je toont er heel veel zorgzaamheid mee voor jullie relatie.

4. Klare taal
Ik doe dit ook in mijn dagelijks werk. Zo helder mogelijk spreken. Geen geheime strategieën of onduidelijkheden. Zeggen wat je gaat doen. Het doen.
Betrouwbaar zijn, ondanks de tegenwerkingen. Volhouden en jouw visie niet opdringen. Het is een cliché, maar eerlijkheid duurt het langst. Daarin zit ook, dat eerlijkheid soms lang duurt voor je het gevoel krijgt dat het effect heeft.

5. Herstel
Verwacht niet dat je kind sorry zegt. Dit is de grootste valkuil die ik ouders zie maken. Het is extra pijnlijk. Je kind heeft jou of iemand anders belangrijk gekwetst. Dat doet pijn. Een sorry verwachten die dan niet komt, is nog eens zout op de wonde.
Help de band te herstellen. Boze kinderen hopen hier in hun diepste binnen heel hard op. Deze principes zijn ook heel bruikbaar bij boosheid. Zo kan de boosheid van je kind goed stromen binnen de grenzen. Anders kropt het op tot agressie.

De meest extreme vorm van agressie is wanneer er contactbreuk is met je kind. Geweldloos verzetten is geen garantie dat je kind blijft, wel dat hij/zij jouw liefde blijft voelen. Die binnenkant, daar doen we het voor.

Waardevolle actie en stevig netwerk

Je leert terug aan het stuur te komen van je leven. Je eigen geluk in handen te nemen door het inbouwen van mini-stapjes. Die brengen je samen tot waar je nooit dacht te geraken.

We maken van familie en vrienden échte supporters, die jou helpen om je aandacht te richten op de kinderen in plaats van op de ex-partner, zodat zij ook de stap kunnen zetten naar een rustiger leven.

Ik neem samen met de ouders contact op en overleg met CLB, jongerenwelzijn, familie- of jeugdrechtbank, school, CKG... als we de zorg verder willen verfijnen. Ook organiseer ik  een netwerkberaad rondom jou en je kinderen als dat nodig/helpend is. We omringen jou en jullie kinderen met betrokken hulpverleners, indien de situatie zorgwekkend is en de gezonde ontwikkeling van jullie kinderen in het gedrang komt.

keyboard_arrow_up

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x