Een samenwerkingsrelatie opbouwen met ouders in een vechtscheiding

5 ingangspunten om ouders meer te betrekken

The only thing that endures over time is the "Law of the Farm".
You must prepare the ground, plant the seed, cultivate and water if you expect to reap the harvest.

~ Stephen Covey ~


Die ouders willen precies in een vechtscheiding zitten. Al mijn advies en goede raad, komt niet aan in de gesprekken.” 

Herken jij dit als hulpverlener? Dan heb ik goed nieuws want met de manier waarop ik met ouders werk, bouw ik een samenwerkingsrelatie op die de grond vormt voor hoop en welzijn.

Vorige week vroeg ik op Instagram aan ouders die gescheiden zijn: “Welke eigenschap waardeer je in een hulpverlener?”. Daarop antwoordde iemand: oprechte interesse. Dit hoor ik dit met de regelmaat van de klok bij ouders die ik spreek.

“An, ik voel me niet begrepen toen ik me daar aanmeldde.”

“Nu durf ik erover spreken en word ik niet geloofd.”

Aan de andere kant staat een hulpverlener die enorm betrokken is en deze ouders en kinderen wil helpen. De inzet is zo groot, dat die zich soms machteloos voelt omdat de effecten uitblijven.

An, die ouders lijken gewoon in de vechtscheiding te willen blijven zitten.

Die vader zoekt de oorzaak bij moeder, maar zelf praat hij ook grof over moeder.”


Je ziet het al, er is een kloof tussen hulpverlener en de ouders.

Je wil niet helemaal meegaan in het verhaal, want je wil het niet versterken.
Anderzijds lijkt de ouder met wie je spreekt helemaal geen aansluiting te vinden bij jou.

Je wil neutraal blijven. Maar toch krijg je geen samenwerking op gang.

Onderzoek toont aan dat niet de methodes in de therapie de grootste verandering brengt bij cliënten, maar de kwaliteit van de samenwerkingsrelatie.

Dus logisch dat jij dit graag wil met deze ouders!

Ouders vragen me voortdurend om dit te leren aan hulpverleners. 

Daarom geef ik graag 5 interessante ingangspunten van mij aan jou, opdat jij ook een betere samenwerking in de steigers kan zetten.


5 ingangspunten om een betere samenwerking met ouders in de steigers te zetten

1. Ik werk met één ouder, juist om die samenwerking goed op gang te brengen

Ik moet niet neutraal blijven terwijl ik toch helder de koers kan houden op het welzijn van de kinderen.


2. Ik zet de samenwerkingsrelatie in om het welzijn te bevorderen

Over de jaren heen, heb ik op deze manier veel ouders geholpen. Ze hebben opnieuw een fijn leven.
Ik ga er wel eerlijk in zijn, en dat ben ik ook naar deze ouders: het conflict gaan we niet kunnen wegtoveren.

Toch krijg ik mails van ouders enkele jaren na de begeleiding, waarin ze vertellen dat er opnieuw voorzichtig een aangename communicatie is met de andere ouder, de ex-partner.

Kwaliteit van de samenwerkingsrelatie is een belangrijke factor in het slagen van hulpverlening. Het is iets waar wij invloed op hebben. Dit gaat over de kwaliteit gemeten bij de cliënt.


3. Ik werk actief aan de kwaliteit van de samenwerkingsrelatie

Het is zoals een goede boer die zijn veld bewerkt, om dan de zaadjes te zaaien in de grond.
Hij heeft vruchtbare grond nodig, opdat de zaadjes mogen ontkiemen en uitgroeien tot gewassen waar hij de vruchten van kan plukken. Op die manier bewerk ik ook de grond met ouders. En ja, elke grond is anders en vraagt andere meststoffen.

Het basisingrediënt is wel mijn zorg voor het vruchtbaar maken van die grond en dat ik hiervoor de samenwerking van de ouder nodig heb. Ik betrek de ouder meteen hierin door vragen te stellen en feedback te vragen.


4. Ouders zijn opgelucht na een eerste gesprek met mij

Ouders komen van heel ver naar mij omdat ze die erkenning voelen. Ik houd daarbij wel heel erg de koers op welzijn. Dus ik ga de grond niet altijd mee bemesten op de manier dat de ouder dat doet.

  • Ik erken de jarenlange inzet dat deze ouder al gedaan heeft, ook al heeft dat niet tot de gewenste effecten geleid.
  • Ik erken de effecten van de moeilijke situatie op de binnenkant van deze ouder. Ik ben oprecht nieuwsgierig. Zo kan ik de grond leren kennen, waar we samen mee gaan werken.
  • Ik erken dat elke grond opnieuw anders is. Op die manier blijf ik nieuwsgierig. Het effect is dat deze ouder zich begrepen en gehoord voelt.


5. Het is een misverstand dat erkenning bieden hetzelfde is als gelijk geven

Ik zet gesprekstechnieken in om niet helemaal samen te vallen met de benadeling die deze ouder voelt, maar hem/haar toch erkenning te geven. Op die manier groeit hun weerbaarheid en veerkracht om weerstand te bieden aan een tunnelvisie. 

Ik zeg niet: “Je moet daar wel anders over denken”. Ik doe het voor hen in kleine stapjes.



Wil jij ook een goede samenwerkingsrelatie met ouders in een vechtscheiding?

Dan is de Basistraining Parallel Ouderschap voor Professionals misschien iets voor jou. Deze introductie geeft je een stevige basis, zeker wanneer je al veel ervaring hebt in het werken met echtscheidingssituaties.

Heb je interesse of vragen over deze training? Is er iets niet duidelijk? Twijfel je of dit is wat jij als professional nodig hebt? Mail me al jouw vragen naar info@glinster.com of stel ze mij via het contactformulier.


An Brems


PS  Heb je al deelgenomen aan het gratis webinar "Uit contact, uit conflict"?
Daarin vertel ik op een uurtje hoe ik werk met parallel ouderschap en wat de voordelen ervan zijn.



Een samenwerkingsrelatie opbouwen met ouders in een vechtscheiding
keyboard_arrow_up

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x